فولادهای آلیاژی بر حسب ترکیب شیمیایی نامگذاری می شوند.

این روش، امکان نامگذاری واضح فولاد را

در حالت بلوک خام ریخته گری فراهم می آورد.


 

 

نامگذاری فولادهای آلیاژی


فولادهای آلیاژی بر حسب ترکیب شیمیایی نامگذاری می شوند. در این روش نام فولاد، مشخصه دقیق فولاد را بیان می کند. به علاوه این روش، امکان نامگذاری واضح فولاد را در حالت بلوک خام ریخته گری فراهم می آورد. البته در این روش نامگذاری نمی توان به نوع فرآیند و عملیات حرارتی که روی آن انجام می شود و یا خواص استحکامی مثل بهسازی، پی برد.

.

نامگذاری کامل یک فولاد آلیاژی به ترتیب زیر است:


⇐ حروف شناسایی نوع ذوب ریزی
⇐ حروف شناسایی خواصی که مشروط به فرآیند ذوب ریزی و عمل آوری آن است
⇐ عدد مشخصه کربن
⇐ علامت شیمیایی عناصر آلیاژی
⇐ عدد مشخصه افزوده های آلیاژی
⇐ رقم مشخصه محدوده های تضمینی
⇐ حروف مشخصه وضعیت عملیات حرارتی
⇐ عدد مشخصه استحکام کششی تضمینی یا سایر خواص تعیین کننده

 .

عدد مشخصه کربن


صد برابر مقدار کربن استفاده شده در فولاد به عنوان عدد مشخصه کربن مطرح می شود. برای تمایز استانداردهای مشابه، در صورت نیاز مقدار کربن به اندازه ۱ واحد کم و یا زیاد نشان داده می شود.

در فولادهای آلیاژی به منظور کوتاه شدن نام از علامت C صرف نظر می شود؛ این علامت فقط در فولادهای غیرآلیاژی قبل از عدد مشخصه قرار می گیرد.

عدد مشخصه C در نامگذاری ها در ابتدا قرار می گیرد.

.

علامت شیمیایی عناصر آلیاژی


برای مشخصه عناصر آلیاژی اصولا از علائم شیمیایی استفاده می شود. این علائم به ترتیب مقدار درصد، بعد از عدد مشخصه C قرار می گیرد. در صورت یکسان بودن مقدار درصد اعداد، علائم به صورت الفبایی مرتب می شود.

قاعدتا عناصر آلیاژی ای برای نامگذاری انتخاب می شوند که می توانند متمایز کننده مشخصه فولاد از سایر فولادهای مشابه باشد.

.

اعداد مشخصه افزوده های آلیاژی و ضرایب


هدف از استفاده ی ضرایب، کوچکتر کردن اعداد مشخصه تا حد امکان می باشد، که به همراه علائم شیمیایی بسته به مقدار درصد آن در گروه هایی مشخص قرار می گیرد.

اعداد اصولا بدون اعشار به کار گرفته می شوند.

بدین ترتیب هر فولاد را می توان بسته به نوع  آلیاژ آن مرتب کرد، به علاوه مقدار درصد آلیاژ برای دسته بندی فولادهایی که در آینده تولید می شوند نیز مهم است، زیرا فولادهای جدید را می توان در استانداردهای نام گذاری شده جای داد.

در صورتی که مقدار افزوده های آلیاژی بالا باشد، برای کوتاه شدن عدد مشخصه برای افزوده های آلیاژی ضریب ۱ به کار می رود، ولی برای کربن همان ضریب ۱۰۰ استفاده می شود. برای تمایز فولادهای کم آلیاژ و پرآلیاژ، در فولادهای پرآلیاژ علامت بزرگ X در ابتدا می آید.

.

ساختمان نامگذاری بدین صورت می باشد:


⇐ علامت بزرگ X (قبل از عدد مشخصه کربن)
⇐ عدد مشخصه کربن
⇐ علائم شیمیایی افزوده های آلیاژی تعیین کننده
⇐ عدد مشخصه افزوده های آلیاژی

.
حذف حرف مشخصه
X


اگر عدد مشخصه مقدار کربن به جهت عدم اهمیت حذف شود، به منظور هر چه کوتاه شدن مشخصه فولاد از نوشتن علامت X نیز طرف نظر می شود. مثال: NiCr 20 TiAl

 

شرکت فولاد سخت؛ تامین کننده فولادهای آلیاژی

دیدگاه ها بسته شده است

سبد خرید
  • هیچ محصولی در سبد خرید نیست.